Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat we bij het kiezen van partners erg gedreven worden door herkenning. We selecteren elkaar bijvoorbeeld onbewust op even mooi, even hoog opgeleid, even oud, even lang, even dik en ga zo maar door. En wat nog veel belangrijker is, we kiezen elkaar onbewust uit op gedrag dat voor ons vertrouwd voelt, dat we herkennen uit onze kindertijd. Daarom valt men dus ook vaak op ‘verkeerde types’  

Op jouw onbewuste lijstje staan veel criteria die jij als kind hebt geassocieerd met liefde en aantrekkingskracht. Zo kan afwijzing, emotionele afwezigheid of zelfs mishandeling voelen als liefde omdat dit vertrouwd kan zijn voor jou.

Het is daarin dus van belang om je eigen gedrag te veranderen. Dit soort voor jou “verkeerde types” vind jij namelijk niet alleen aantrekkelijk, je trekt ze vaak ook zelf aan. Jij gedraagt je vaak onbewust op een bepaalde manier. Als jij je bijvoorbeeld heel meegaand of onderdanig opstelt, ben je de ideale partner voor een dominante persoonlijkheid die jou weinig ruimte geeft.

Als je jezelf niet helemaal accepteert, kan het zijn dat je je in een beginnende relatie anders voor gaat doen dan je bent. Je doet bijvoorbeeld alsof er bij jou niets aan de hand is, gedraagt je extreem flexibel en vraagt nooit iets voor jezelf. Of je gaat enorm voor de ander zorgen in de hoop dat die ander je waardeert. Mogelijk laat je niets van jezelf zien, zodat je niet geraakt kan worden.

Het probleem is dat je daarmee partners aantrekt waarmee je op de lange termijn niet gelukkig gaat worden. Partners die dat gedrag juist prettig vinden. Voor je het weet eindig je met een partner die geen enkele aandacht heeft voor jouw gevoelens en behoeftes. Niet van jezelf houden vergroot dus de mogelijkheid om te eindigen met een egoïst of zelfs narcist.